De West Coast Jazz Band is opgericht in den Haag in 1961 door pianist Hans Heinhuis. Door verhuizing van verschillende leden werd het orkest eind jaren zestig opgeheven. In 1978 is de WCJB, met toestemming van Heinhuis om de naam te gebruiken, weer tot leven gebracht. Na wat wisselingen werd de band als volgt geformeerd:

Er wordt gezongen door een megafoon hetgeen een speciaal effect geeft aan het geheel.

De formatie treedt op als podium- of looporkest maar de nadruk ligt op het zogenaamde "loopwerk".

Dus uitstekend geschikt voor recepties, jubilea, tuinfeesten, winkelcentra, braderieen, streetparades en verder bij alle feestelijkheden die u maar kunt bedenken.

Op jazzfestivals zoals in Alphen a/d Rijn, Rotterdam, Den Haag, Delft en Domburg is het orkest een graag geziene gast.

Een grote eer was het voor de West Coast Jazz Band om te mogen optreden in het kader van de 50-jarige herdenking van het Marshall Plan waarbij de Amerikaanse president Bill Clinton eregast was.

In april 2005 werden opnamen gemaakt voor de cd West Coast Concert.
Hierop zult u vele muzikale verwijzingen aantreffen.

Zo komt My little Bimbo uit het Ted Easton repertoire. De haal (glissando) van de trombone aan het begin van Breeze is een verwijzing naar de herkenningsmelodie van de Dutch Swing College Band.

I'm coming Virginia en Singin' the Blues komen uit het repertoire van Bix Beiderbecke; het intro van Charmaine is gebaseerd op Louis Armstrong en The Henry Hudson is een eerbetoon aan Bobby Hackett. 1919 Rag, compleet met woodblock, doet denken aan oude opnamen van de DSC-band.

Deze ingredienten, gecombineerd met liedjes van Irving Berlin en uit het repertoire van zangers zoals Tony Bennett tot zelfs Wim Sonneveld, leveren een verrassende combinatie van Engels- en Nederlandstalige nummers op.